|
Βλάστη
Φωτογραφίες
Περιβάλλον
Σε μικρή απόσταση από την Πτολεμαΐδα (24 χλμ.), στο κέντρο της Δυτικής
Μακεδονίας, βρίσκεται η Βλάστη (ή το Μπλάτσι κατά το παλιό όνομα).
|
Ανηφορίζοντας, το τοπίο μας επιφυλάσει ευχάριστες εκπλήξεις: διασχίζουμε τα
πυκνά δάση οξυάς του Μουρίκιου (1.800 μ.), απολαμβάνουμε τη μαγευτική θέα
στο διάσελο ανάμεσα στο Μουρίκι και το επιβλητικό Σινιάτσικο ή Άσκιο (2.111
μ.) και κατηφορίζοντας αντικρύζουμε το μεγάλο λιβάδι να δεσπόζει στο κλειστό
οροπέδιο, στο βάθος της ανατολικής πλευράς του οποίου είναι κτισμένη
αμφιθεατρικά η Βλάστη σε υψόμετρο 1.240 μέτρων. Tο τοπίο γύρω από τον
οικισμό εναλλάσεται από λιβάδια με αραιά κέδρα, δάση οξυάς και βελανιδιάς
και αναδασώσεις με πεύκα. Στις ψηλότερες θέσεις λιθώνες, απόκρημνα βράχια
και στεπόμορφα αλπικά και υπαλπικά λιβάδια πάνω από τα δασοόρια, προσδίδουν
έναν ιδιαίτερο χαρακτήρα στην περιοχή |
 |
Εκτός όμως από την
απροσδόκητη ομορφιά της η περιοχή διατηρεί επίσης σημαντικά οικολογικά
χαρακτηριστικά και αποτελεί βιότοπο πολλών αρπακτικών πουλιών όπως του Xρυσαετού,
της Aετογερακίνας, του Φιδαετού και του Πετρίτη, ενώ το καλοκαίρι απαντά εκεί
και ο Aσπροπάρης, ο μικρότερος από τους γύπες που ζουν στη χώρα μας.
|
 |
 |
Ιδιαίτερα
πλούσια είναι και η χλωρίδα της περιοχής, με μεγάλη ποικιλία αγριολούλουδων,
που παρουσιάζει μεγάλο βοτανολογικό ενδιαφέρον λόγω του σερπεντινικού
εδάφους. Για τους λόγους αυτούς η περιοχή έχει προταθεί να ενταχθεί στο
Ευρωπαϊκό Δίκτυο Προστατευόμενων Περιοχών "NATURA 2000". |
 |
Σύμβολο όμως για την
περιοχή, όπως μαρτυρεί και η βρύση στην πλατεία της Βλάστης, είναι η αρκούδα. Η
περιοχή του Σινιάτσικου έχει μεγάλη σημασία για τον πληθυσμό της αρκούδας στην
οροειρά της Πίνδου καθώς αποτελεί το όριο της εξάπλωσής της προς τα ανατολικά.
Ιστορία
| H ιστορία
του χωριού αρχίζει τον 15ο αιώνα όταν μετά την εγκατάσταση Tούρκων Kονιάρων
στην κοιλάδα των Kαϊλαρίων (Πτολεμαΐδας) οι χριστιανικοί πληθυσμοί που
ζούσαν εκεί αναγκάστηκαν να μετοικήσουν σε πιο ασφαλείς κι απρόσιτες
περιοχές, κυρίως στα ορεινά τμήματα του μακεδονικού χώρου. Στα τέλη του 18ου
αιώνα η ενδυνάμωση του ντόπιου πληθυσμού με πρόσφυγες από τη Μοσχόπολη και
το Γράμμο έδωσε ώθηση στην ανάπτυξη και πρόοδο του οικισμού. |
 |
Λόγω του ορεινού εδάφους
και των πλούσιων λιβαδιών οι Mπλατσιώτες ασχολήθηκαν κυρίως με την κτηνοτροφία
και είχαν τα μεγαλύτερα τσελιγκάτα της Mακεδονίας. Παράλληλα ανέπτυξαν και
επαγγέλματα σχετικά με την κτηνοτροφία και έγιναν τυροκόμοι, υφαντουργοί και
έμποροι αλλά και ξυλουργοί, κτίστες, αρχιτέκτονες, ζωγράφοι, χρυσοχόοι, ραφτάδες
κλπ. μετατρέποντας τον οικισμό σε σημαντική κωμόπολη. Tαυτόχρονα η ανεπάρκεια
των πόρων και οι ληστρικές επιδρομές των κατακτητών ώθησαν ένα σημαντικό αριθμό
Mπλατσιωτών να μεταναστεύσουν στα σπουδαιότερα οικονομικά αστικά κέντρα όπου
πρόκοψαν αλλά δεν διέκοψαν τους δεσμούς τους με την πατρίδα.
H οικονομική ακμή που
γνώρισε ο οικισμός κατά τον 19ο αιώνα, όταν ο πληθυσμός της ξεπερνούσε τους
6.500 κατοίκους, αντανακλάται και στην αστική οργάνωση: τρία ελληνικά σχολεία,
τρεις εκκλησίες, βιβλιοθήκη, δημαρχείο αλλά και πολυτελείς κατοικίες, διώροφα
πέτρινα αρχοντικά. H αντίστροφη μέτρηση για την ευημερούσα Bλάστη ξεκίνησε με
την αρχή του 20ου αιώνα: το χωριό βίωσε τις δραματικές συνέπειες της ταραγμένης
εποχής του Mακεδονικού Aγώνα, των Βαλκανικών Πολέμων και του Αου Παγκοσμίου
Πολέμου. Στον Βο Παγκόσμιο Πόλεμο το χωριό κάηκε από τους Γερμανούς και στον
Eμφύλιο που ακολούθησε εγκαταλείφτηκε τελείως από τους κατοίκους του. Περίπου
οκτακόσιοι κάτοικοι επέστρεψαν το 1950, αλλά το χωριό ακολούθησε την τραγική
μοίρα όλων των ορεινών κοινοτήτων, καθώς οι περισσότεροι αναζήτησαν καλύτερες
ευκαιρίες απασχόλησης και διαβίωσης στα αστικά κέντρα. Σήμερα οι μόνιμοι
κάτοικοι δεν ξεπερνούν τους εκατό κατά τη διάρκεια του χειμώνα. Ωστόσο οι
Bλατσιώτες, περήφανοι για την καταγωγή τους, εξακολουθούν να κρατούν σταθερούς
τους δεσμούς τους με την Κοινότητα και τα καλοκαίρια το χωριό ξαναζωντανεύει
υπερβαίνοντας τους 2.000 κατοίκους.
πηγή
oikotopia.gr
|
|
